Krokosz Barwierski – Skuteczna antyoksydacja jednym ziołem.

Krokosz barwierski – Carthamus tinctorius – Zobacz co pisze literatura zielarska na jego temat:

 

CIEKAWOSTKI

Właściwości krokosza barwierskiego znane były już w starożytnym Egipcie, gdzie doceniono go jako naturalny barwnik. Świetnie zastępował i nadal zastępuje szafran, który jest dość drogi, a ma podobne cechy. Stąd też jego inna nazwa: szafran łąkowy.

Płatki krokosza są pomarańczowe, ale po wysuszeniu nabierają bardziej intensywnego odcienia wpadającego w czerwień. Jako barwnik bywała nazywana hiszpańską czerwienią.

Produkowano z niego także kosmetyki, takie jak tłuste szminki oraz mydła czy lak.

Wykorzystywano go również w medycynie ludowej np. do leczenia kaszlu i smutnego życia (dzisiaj nazywanego depresją 🙂 ).

 

KIEDY WARTO STOSOWAĆ?

 Otyłość

 Cukrzyca 

 Skłonności do chorób serca

 

 Zwyrodnienia naczyń

 Skóra tłusta i mieszana

 Trądzik

 

 Stany zapalne

 Osłabienie i zanieczyszczenie organizmu

 Niepokój

 

 Słabe krążenie krwi

 Zaparcia

 Miażdżyca

 

 Trudno gojące się rany

 Obrzęki

Całość dostępna tylko dla członków szkółki zielarskiej portalu Fitoterapia.pl

Roczna opłata członkowska 30zł

Dostęp do ponad 100 artykułów o ziołach

Kup teraz

OPIS BOTANICZNY

      Krokosz barwierski jest rośliną należącą do rodziny astrowatych. Pochodzi z Indii i Bliskiego Wschodu, ale obecnie jest też hodowany w Europie. Osiąga do 130 centymetrów wysokości, ma lancetowate, kolczaste liście i kwitnie na pomarańczowo lub czerwono.

      To właśnie kwiat jest tutaj surowcem leczniczym, ale też stosowanym w kuchni jako przyprawa zastępująca znacznie droższy szafran. Suszony krokosz nie ma smaku, natomiast sprawdza się jako barwnik. Olej z krokosza z kolei ma orzechowy aromat.

 

GALERIA

1/5

2/5

3/5

4/5

5/5

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o