Czosnek niedźwiedzi – na niedźwiedzią odporność.

0
564

Czosnek niedźwiedzi (Allium ursinum) zobacz co na jego temat pisze literatura zielarska:

 

 CIEKAWOSTKI


 Nazwa wzięła się z legendy, która głosiła, że roślina ta staje się pierwszym posiłkiem niedźwiedzi po przebudzeniu się ze snu zimowego.

 

 KIEDY WARTO STOSOWAĆ?

 Pasożyty


 Grzyby


 Chorobotwórcze bakterie w układzie pokarmowym


 Osoby z zaburzeniami układu sercowo naczyniowego


 Zaburzenia trawienia


 Nieoceniony dla osób z chorobami reumatycznymi

 

 

 OPIS ZIOŁA

 Czosnek niedźwiedzi ma w zasadzie właściwości naszego czosnku pospolitego lecz jego działanie lecznicze jest znacznie silniejsze, dlatego też jest szczególnie przydatny w wiosennych kuracjach oczyszczających i przynosi poprawę w chronicznych chorobach skóry.

 

 Wykazano, że charakteryzuje się silnym działaniem przeciwko różnym rodzajom pasożytów układu pokarmowego (np. owsikom, glistom, a nawet tasiemcom).

 

 Czosnek okazuje się skuteczny także w zwalczaniu pasożytów i grzybów, również drożdżaka Candida albicans – poniżej cała tabela.

 

 Czosnek niedźwiedzi jest liderem w produkcji adeozyny. Wytwarza jej nawet do 20 razy więcej niż zwykły czosnek. Adeozyna to związek odpowiedzialny za przemiany biochemiczne w organizmie. Korzystnie wpływa na układ krążenia, między innymi zapobiegając arytmii serca i wylewom, a także obniżając poziom cholesterolu.

 Badania wykazały, że alicina zawarta w roślinach czosnowatych działa silnie przeciwbakteryjne przeciwko szerokiej gammie bakterii Gram-ujemnych i Gram-dodatnich, w tym opornych na wiele leków.

 

 

 OPIS BOTANICZNY

     Jest to roślina należąca do rodziny liliowatych, występująca naturalnie w wilgotnych lasach liściastych Eurazji. Osiąga maksymalnie 50 centymetrów wysokości, ale występuje w zwartych grupach, porastając duże połacie terenu.

 

       Ma atrakcyjny, dekoracyjny kwiatostan  – kwitnie na biało tworząc kulę z drobnych kwiatków. Jego liście są dość duże o wydłużonym kształcie, podobne do liści konwalii. Pod ziemią znajduje się nieduża cebulka. Cała roślina jest jadalna, poza kwiatami, które mogą być trujące.

 

 GALERIA

1/4

2/4

3/4

4/4

 

 AKTYWNE SKŁADNIKI

 Kwasy fenolowe – działające przeciwutleniająco i pomagające w pozbywaniu się toksyn z organizmu.

 

 Alliina – odpowiadająca za właściwości antybiotyczne i przeciwbakteryjne.

 

 Tiosiarczki, cysteina – o działaniu oczyszczającym organizm, a także wykazująca właściwości regenerujące, silny antyoksydant.

 

 Winylodisiarczki, ajoeny – o działaniu przeciwzakrzepowym, przeciwgrzybiczym, przeciwpasożytniczym i minimalizującym ryzyko wystąpienia nowotworu.

 

 Witaminy B i C, selen – wpływające korzystnie na układ nerwowy, układ immunologiczny, działające antyoksydacyjnie i wspierające prawidłową pracę tarczycy.

 


 Saponiny
 – działające moczopędnie i wykrztuśnie.

 

 

 SPOSÓB PRZYGOTOWANIA

 

  W celach leczniczych stosuje się 3 łyżki suszonego liścia zalać szklanką wrzątku. Odstawić na 15 minut i spożywać 2-4 razy dziennie.  Można również wykorzystać go do zup, którym nada charakterystyczny smak oraz do potraw mięsnych.

 

Zalecenia i przygotowanie ziół w celach terapeutycznych powinny być przygotowane przez specjalistę. Umów konsultację. 

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o